ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ୦୩/୦୫: ନୱାଜୁଦ୍ଦିନ ସିଦ୍ଦିକି ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଭିନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ। ସେ ଫିଲ୍ମ ହେଉ କିମ୍ବା ସିରିଜ୍, ସବୁଥିରେ ଚମତ୍କାର ଅଭିନୟ କରନ୍ତି। ହେଲେ ଏହି ଅଭିନେତା ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିରେ ଦୀର୍ଘ ସଂଘର୍ଷ ପରେ ଲୋକପ୍ରିୟତା ହାସଲ କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ସଲମାନ ଖାନଙ୍କ ‘ଗ୍ୟାଙ୍ଗସ୍ ଅଫ୍ ୱାସେପୁର’ ଏବଂ ‘ବଜରଙ୍ଗୀ ଭାଇଜାନ’ ଭଳି ଫିଲ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିଚିତି ପାଇଥିଲେ। ସେ ମାତ୍ର ୨,୫୦୦ ଟଙ୍କା ନେଇ ମୁମ୍ବାଇ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ଚୌକିଦାର ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ। ସଫଳତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ ହୋଇନଥିଲା। ସେ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ନିରାଶ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ନିକଟରେ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ଅଭିନେତା କହିଛନ୍ତି, “ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିରେ ଏଣ୍ଟ୍ରି କରିଥିଲି, ଖୁବ୍ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ସହିତ ଆସିଥିଲି। ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଜଣେ ଅଭିନେତା। ଯିଏ ଥିଏଟରରୁ ଆସିଥାଏ ସେ ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଆସିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ସଂଘର୍ଷ କରି କରି କିଛି ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ ପାଏ। କେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜକୁ ସନ୍ଦେହ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, କି ମୁଁ ଯାହା ଶିଖିଛି ତାହା ଭୁଲ ଏବଂ ମୋତେ କାମ ମିଳୁନାହିଁ।"
ନୱାଜୁଦ୍ଦିନ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି, "ମୁଁ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥା ଦେଖିଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ନିଜକୁ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲି। କାମ ମିଳୁ ମିଳୁ ହାତରୁ ଚାଲିଯାଉଥିଲା। ଅନେକ ସମୟରେ ମୁଁ ନିଜକୁ ଅନଲକି ଭାବୁଥିଲି। ୧୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବାନ ମନେ କରୁଥିଲି। ମୋ ପାଖକୁ ଏକ ବଡ଼ କାମ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ତାହା ଖସି ଯାଉଥିଲା। ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଦେଉଥିଲି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କାମ କରିବାର ଦିନ ଆସୁଥିଲା, ମୋତେ କାମରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣି ପାରୁନଥିଲି।"
କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ନୱାଜୁଦ୍ଦିନ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି, "ମୁଁ ଏସବୁ ଦେଖି ଏତେ ହତାଶ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇଯାଉଥିଲି ଯେ ରାସ୍ତାରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥିଲା। ମୁଁ ପ୍ରାୟତଃ କାନ୍ଦୁଥିଲି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ କରୁଥିଲି ଯେପରି କେହି ମୋତେ ଦେଖି ନପାରନ୍ତି।"
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ...ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଛି ... ବ୍ଲଗ୍ ପୋଷ୍ଟରେ ଜୀବନର ଅସଲ କଥା କହିଲେ ଅମିତାଭ
ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ଦିନକୁ ମନେ ପକାଇ ନୱାଜୁଦ୍ଦିନ କହିଛନ୍ତି, "ମୁଁ ପାର୍ଲେ-ଜି ବିସ୍କୁଟ ଖାଇ ବଞ୍ଚି ଥିଲି। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପାର୍ଲେ-ଜି ଖାଏ, ମୋତେ ଦିଲ୍ଲୀ ମନେ ପଡ଼େ। ମୁଁ ଜଳଖିଆ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ଏବଂ ରାତ୍ରୀ ଭୋଜନରେ ପାର୍ଲେ-ଜି ଖାଉଥିଲି। ଆଜି, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏହାକୁ ଖାଏ, ଏପରି ଲାଗେ ଯେ ମୋ ପାଖରେ ଆଉ କିଛି ଖାଇବାକୁ ନାହିଁ। ଏହାର ସ୍ୱାଦ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ।"
