ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ, ୧୨।: ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ରେକର୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ କଷ୍ଟମ୍ସ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ । ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏଭଳି ପ୍ରମାଣ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ । ଏହି ମାମଲାଟି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର କଷ୍ଟମ୍ସ, ଏକ୍ସାଇଜ ଏବଂ ସର୍ଭିସ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଆପିଲେଟ ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲର ୨୦୧୮ ଆଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ରାଜସ୍ୱ ଗୁଇନ୍ଦା ନିର୍ଦ୍ଦେଶାଳୟ ଦ୍ୱାରା ଦାୟର କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଆବେଦନରୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲା । ବ୍ରାଣ୍ଡେଡ୍ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଆମଦାନୀ ସମୟରେ କଥିତ ଶୁଳ୍କ ଫାଙ୍କିବା ମାମଲାରେ ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ ସୁରେଶ କୁମାର ଏବଂ କୋ ଇମ୍ପେକ୍ସ ପ୍ରାଇଭେଟ ଲିମିଟେଡ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଲାଗୁ ହୋଇଥିବା ଦଣ୍ଡକୁ ଖାରଜ କରିଦେଇଥିଲା । ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ ଅନୁଯାୟୀ, ରାଜସ୍ୱ ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଭର କରାଯାଇଥିବା ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକ କରଦାତାଙ୍କ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ଡିଭାଇସଗୁଡ଼ିକରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅଧିକାରୀମାନେ କଷ୍ଟମ୍ସ ଆଇନର ଧାରା 138C(4)କୁ କଡ଼ାକଡ଼ି ପାଳନ କରିନଥିବାରୁ, ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରିବନାହିଁ । ରାଜସ୍ୱ ବିଭାଗ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି ଯୁକ୍ତି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ଯାଞ୍ଚ ସମୟରେ ଆଇନର ଧାରା ୧୦୮ ଅନୁଯାୟୀ, ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିବା ବୟାନରେ କରଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିଲା । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, କରଦାତାମାନେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ଯେ, କେବଳ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ବୟାନ ରେକର୍ଡ କରିବା ଆଇନର ଯଥାର୍ଥ ଅନୁପାଳନ ନୁହେଁ ।
ଏହି ମାମଲା ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ବିଚାରପତି ଜେବି ପାରଡିୱାଲା ଏବଂ କେଭି ବିଶ୍ୱନାଥନଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା । ଖଣ୍ଡପୀଠ କଷ୍ଟମ୍ସ ଆଇନର ଧାରା 138C ଯାଞ୍ଚ କରିଥିଲେ, ଯାହା ମାଇକ୍ରୋଫିଲ୍ମ, ଫ୍ୟାକ୍ସିମାଇଲ୍ସ ଏବଂ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ପ୍ରିଣ୍ଟଆଉଟଗୁଡ଼ିକୁ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ସହ ଜଡ଼ିତ । କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭାରତୀୟ ପ୍ରମାଣ ଆଇନର ଧାରା 65C(4) ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯାହାକୁ ଅର୍ଜୁନ ପଣ୍ଡିତରାଓ ଖୋଟକର ବନାମ କୈଳାସ କୁଶନରାଓ ଗୋରଣ୍ଟାୟାଲଙ୍କ ୨୦୨୦ ମାମଲାରେ ତିନି ଜଣିଆ ଖଣ୍ଡପୀଠରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା । ପୂର୍ବ ରାୟରେ, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରମାଣପତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ହୋଇଥିଲେ ବି ଏହାର ଅନୁପାଳନ କିପରି କରାଯିବ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାମଲାର ତଥ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । କୋର୍ଟ ଆଇନର ଦୁଇଟି ଦୀର୍ଘସ୍ଥାପିତ ନୀତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ: "ଇମ୍ପୋଟେନ୍ସିଆ ଏକ୍ସୁସାଟ୍ ଲେଜେମ୍" (ଆଇନ ଅସମ୍ଭବକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ ନାହିଁ) ଏବଂ "ଲେକ୍ସ ନନ୍ କୋଗିଟ୍ ଆଡ ଇମ୍ପୋସିବିଲିଆ" (ଯାହା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଇନ କ୍ଷମା କରେ) । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯଦି ପ୍ରମାଣପତ୍ରର କଠୋର ଅନୁପାଳନ ଅସମ୍ଭବ ହୁଏ, ତେବେ କୋର୍ଟ ଆବଶ୍ୟକତାର ସାର ପୂରଣ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ତାହା ଦେଖିପାରିବେ ।
ଏହି ମାମଲାରେ, ଖଣ୍ଡପୀଠ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଉଚିତ ଅନୁପାଳନ ହୋଇଛି । ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନେ ଧାରା 108ଅନୁଯାୟୀ, କାର୍ଯ୍ୟବିବରଣୀର ରେକର୍ଡ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବୟାନରେ ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ଡିଭାଇସରୁ ସଂଗୃହୀତ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି । କୋର୍ଟଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଧାରା 138C(4) ର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା, ଯଦିଓ ସଠିକ୍ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଫର୍ମାଟରେ ଏକ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ରେକର୍ଡରେ ରଖାଯାଇନଥିଲା । ବିଚାରପତିମାନେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ, ଧାରା 138C(4) ର ଅନୁପାଳନର ସୀମିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ଏପରି ବୟାନର ପ୍ରମାଣ ମୂଲ୍ୟ ପୃଥକ ଭାବରେ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କିନ୍ତୁ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ହୋଇଛି ।
ଏହି ମାମଲାଟି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର କଷ୍ଟମ୍ସ, ଏକ୍ସାଇଜ୍ ଏବଂ ସର୍ଭିସ୍ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଆପିଲେଟ୍ ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ୍ର ୨୦୧୮ ଆଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ରାଜସ୍ୱ ଗୁଇନ୍ଦା ନିର୍ଦ୍ଦେଶାଳୟ ଦ୍ୱାରା ଦାୟର କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଆବେଦନରୁ ସାମନାକୁ ଆସିଥିଲା । ବ୍ରାଣ୍ଡେଡ୍ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଆମଦାନୀ ସମୟରେ କଥିତ ଶୁଳ୍କ ଫାଙ୍କିବା ମାମଲାରେ ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ୍ ସୁରେଶ କୁମାର ଏବଂ କୋ ଇମ୍ପେକ୍ସ ପ୍ରାଇଭେଟ୍ ଲିମିଟେଡ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଲାଗୁ ହୋଇଥିବା ଦଣ୍ଡକୁ ଖାରଜ କରିଦେଇଥିଲା । ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ୍ ଅନୁଯାୟୀ, ରାଜସ୍ୱ ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଭର କରାଯାଇଥିବା ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକ କରଦାତାଙ୍କ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ଡିଭାଇସ୍ଗୁଡ଼ିକରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅଧିକାରୀମାନେ କଷ୍ଟମ୍ସ ଆଇନର ଧାରା 138C(4)କୁ କଡ଼ାକଡ଼ି ପାଳନ କରିନଥିବାରୁ, ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରିବନାହିଁ । ଯାଞ୍ଚ ସମୟରେ ଆଇନର ଧାରା 108 ଅନୁଯାୟୀ, ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିବା ବୟାନରେ କରଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିଲା । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, କରଦାତାମାନେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ଯେ, କେବଳ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ବୟାନ ରେକର୍ଡ କରିବା ଆଇନର ଯଥାର୍ଥ ଅନୁପାଳନ ନୁହେଁ ।
