ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୧୫।୩: ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ମଞ୍ଜୁରୀ ପରେ ପରେ, ହରିଶଙ୍କୁ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ AIIMSକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇଛି। ଭାରତରେ କୋର୍ଟଙ୍କ ଅନୁମତି ସହିତ ଏହା ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରଥମ ମାମଲା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଛି। ପ୍ରାୟ ୧୩ ବର୍ଷ ଧରି ଭେଜିଟେଟିଭ ଷ୍ଟେଟରେ ଜୀବନ ବିତାଉଥିବା ବା ହରିଶଙ୍କ ମାମଲାରେ ଏବେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ତଦାରଖରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଲାଇଫ୍ ସପୋର୍ଟ ସିଷ୍ଟମ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯିବ।
୩୨ ବର୍ଷୀୟ ହରିଶ ରାଣାଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀର ଏମ୍ସରେ ସିଫ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଠି ଡାକ୍ତର ତାଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ସମ୍ମାନଜନକ ପଦ୍ଧତିରେ ଶେଷ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଲାଇଫ୍ ସପୋର୍ଟ ହଟାଇ ଦେବେ। ରାଣାଙ୍କ ପରିବାର, ଯିଏକି ଗାଜିଆବାଦର ରାଜନଗର ଏକ୍ସଟେନସନରେ ଥିବା ଏମ୍ପାୟାର ସୋସାଇଟିର ୧୩ ମହଲା ଫ୍ଲାଟରେ ରହୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ସେ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ବିଦାୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ବାପା ଅଶୋକ ରାଣା ଡାକ୍ତରୀ ଦଳ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ, ପରିବାର ପାଇଁ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଖୁବ୍ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଥିଲା।
ରାଣା କହିଛନ୍ତି, ‘ଆମେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିତ ୪୫୮୮ ଦିନ ବିତାଇଛୁ, କିନ୍ତୁ ଆମ ପୁଅର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଅନ୍ତ କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆହୁରି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ। ୧୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୬ରେ, ସାହିବାବାଦର ମୋହନ ନଗରରେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାକୁମାରୀ ସେଣ୍ଟର ପ୍ରଭୁ ମିଳନ ଭବନର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ନେତା ସିଷ୍ଟର କୁମାରୀ ଲଭଲି ଦିଦି, ରାଣାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଦାୟ ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ କପାଳରେ ଚନ୍ଦନ ତିଳକ ଲଗାଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ବୁଧବାର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ରାଣାଙ୍କୁ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ, ସମ୍ମାନର ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାର ତାଙ୍କର ଅଧିକାରକୁ ବଜାୟ ରଖିଥିଲେ।
ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ର ଥିଲେ ହରିଶ ରାଣା। ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ରେ ପଢ଼ୁଥିବା ହରିଶ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ହଷ୍ଟେଲର ଚତୁର୍ଥ ମହଲାରୁ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ । ଯାହା ଫଳରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଗମ୍ଭୀର ଆଘାତ ଲାଗିଥିଲା । ସେବେଠାରୁ, ହରିଶ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଅଛନ୍ତି । ବିଛଣାରେ ପଡିରହିଥିବାରୁ ଶରୀରରେ କ୍ଷତ ହୋଇଛି । ତାଙ୍କ ବାପାମାଆ ପୁଅର ଏ କଷ୍ଟ ସହି ପାରୁନଥିଲେ । ପୁଅର ଭଲ ହେବା ନେଇ ଆଶା ବି ଛାଡି ଦେଇଥିଲେ । ୧୦୦ ପ୍ରତିଶତ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗର ଶିକାର ହୋଇସାରିଥିଲେ ହରିଶ । ସେହି ଦୁର୍ଘଟଣା ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଚାରି କାନ୍ଥ ଏବଂ ବିଛଣା ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ କରିଦେଇଥିଲା।ସେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଏବଂ କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଆସିଷ୍ଟାଡ୍ ନ୍ୟୁଟ୍ରିସନ୍ (CAN) ରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ପାଇଁ ଏକ ଟ୍ରାକିଓଷ୍ଟୋମି ଟ୍ୟୁବ୍ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଗ୍ୟାଷ୍ଟ୍ରୋଜେଜୁନୋଷ୍ଟୋମି ଟ୍ୟୁବ୍ ଲାଗିଛି।
