ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଭାରତ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ AMCA ଭଳି ସ୍ୱଦେଶୀ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନ ଉପରେ କାମ କରି ଆସୁଛି। ଏବେ, ଏହା ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନଜର ରଖିଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା ପାଇଁ ସ୍କ୍ୱାର୍ଡନର ଅଭାବ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ଟେକନିକ୍ରେ ପଛରେ ପଡ଼ିବା ଏକ ରଣନୈତିକ ବିପଦ ହୋଇପାରେ। ତେଣୁ, ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ସଂସଦୀୟ ସ୍ଥାୟୀ କମିଟିକୁ ସୂଚନା ଦେଇଛି ଯେ, ଭାରତ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ୟୁରୋପୀୟ ସଂଘରେ ଯୋଗଦେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛି। ଭାରତ ପାଖରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁଇଟି ବିକଳ୍ପ ଅଛି, ଯଥାକ୍ରମେ ବ୍ରିଟେନ-ଇଟାଲୀ-ଜାପାନର GCAP କିମ୍ବା ଫ୍ରାନ୍ସ-ଜର୍ମାନୀ-ସ୍ପେନ୍ FCAS।
ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଟେକନୋଲୋଜି କ’ଣ ଏବଂ ଏହା ଭାରତ ପାଇଁ କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ?
ବିଶ୍ୱର କେବଳ କିଛି ଦେଶ ଏହି ଉନ୍ନତ ଟେକନୋଲୋଜି ଉପରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଜେଟ୍ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ହେବ ନାହିଁ, ବରଂ ଏକ 'ସିଷ୍ଟମର ସିଷ୍ଟମ୍' ହେବ। ଏଗୁଡ଼ିକରେ ଏପରି ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ରହିବ ଯାହା ବର୍ତମାନର ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ବିମାନ (F-35 ଭଳି)କୁ ମଧ୍ୟ ପଛରେ ପକାଇଦେବ ।
ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସି (AI): ବିମାନର ସିଷ୍ଟମ୍ ନିଜସ୍ୱ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରିବ ଏବଂ ପାଇଲଟଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିପାରିବ…
ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସେନ୍ସର: ରାଡାର ପରିସରରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହାରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ମାଇଲ ଦୂରରୁ ଶତ୍ରୁ ଗତିବିଧି ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବ…
ଦୂର ବାହକ: ଏହି ଜେଟ୍ ଏକା ଉଡ଼ିବ ନାହିଁ, ବରଂ ମାନବହୀନ ଡ୍ରୋନ୍ (UAV) ର ଏକ ସେନା ସହିତ ରହିବ…
କମ୍ବଟ୍ କ୍ଲାଉଡ୍: ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ (ଟ୍ୟାଙ୍କ୍, ଜାହାଜ, ଉପଗ୍ରହ)କୁ ପ୍ରକୃତ-ସମୟ ତଥ୍ୟ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରିବ…
ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା ବର୍ତ୍ତମାନ ୪୨ ଟି ସ୍କ୍ୱାର୍ଡନ ବଦଳରେ ୨୯ଟି ସ୍କ୍ବାର୍ଡନ ଉପରେ କାମ କରୁଛି। ଭାରତ ଏହାର ସ୍ୱଦେଶୀ ୫ମ ଜେନେରେସନ ବିମାନ, AMCA ବିକଶିତ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟତର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ସହଭାଗୀତା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ମନେହୁଏ।
GCAP ୨୦୩୫ ମଧ୍ୟଭାଗ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନକୁ ସେବାରେ ଆଣିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଛି। ଏହା ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରେ କାରଣ ଏଥିରେ ଜାପାନ ଭଳି ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଂଶୀଦାର ସାମିଲ ଅଛି।
ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା (IAF) ପାଖରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ୬ ଶହରୁ ଅଧିକ ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନ ଅଛି। ଏହାର ମେରୁଦଣ୍ଡ ହେଉଛି ସୁଖୋଇ Su-30MKI, ଏହା ପ୍ରାୟ ୨୬୦ଟି ଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଡାସଲ୍ଟ ରାଫେଲ୍ ୩୬ ଏବଂ ସ୍ୱଦେଶୀ HAL ତେଜସ୍ ୪୦ ରୁ ଅଧିକଉନ୍ନତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ସହିତ ସଜ୍ଜିତ।
