ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ରୁଷିଆର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଅଞ୍ଚଳରେ ତିବା ୟାକୁଟିଆରେ ତରଳିଥିବା ବରଫରୁ ମିଳିଥିବା ଏକ ଲୋମଶ ଗଣ୍ଡା (ଉଲ୍ଲି ରାଇନୋ)ର ଅବଶେଷ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଇଛି। ସ୍ଥାନୀୟ ଶିକାରୀ ରୋମାନ୍ ରୋମାନୋଭ୍ ଏକ ନଦୀ କୂଳ ନିକଟରେ ବରଫରୁ ବାହାରୁଥିବା ଖପୁରୀ ଏବଂ ବିଶାଳ ବକ୍ର ଶିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ଏହାକୁ ୟାକୁଟସ୍କର ପି.ଏ. ଲାଜାରେଭ୍ ମାମୋଥ୍ ସଂଗ୍ରହାଳୟକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ସେଠାକାର ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ପ୍ରାୟ ୧୯,୭୦୦ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଏକ ଲୋମଶ ଗଣ୍ଡା ଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ଶିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଗଣ୍ଡାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା ଥିଲା। ରୁଷିଆନ୍ ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍ ସାଇନ୍ସେସ୍ ଦ୍ୱାରା ଜାରି କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଏହି ଆବିଷ୍କାର ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ୍ ଅଫ୍ ଜୁଲୋଜିରେ ଏନେଇ ଏକ ନିବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଗବେଷକମାନେ ଶିଙ୍ଗଟି ମାପ କରି ଏହାକୁ ୫ ଫୁଟ ୫ ଇଞ୍ଚ (୧.୬୫ ମିଟର) ଲମ୍ବା ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ପାଇଛନ୍ତି। ଯାହା ଏହାକୁ ଯେକୌଣସି ଜଣାଶୁଣା ଗଣ୍ଡାର ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା ଶିଙ୍ଗ ଭାବେ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଛି। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ରେକର୍ଡ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଧଳା ଗଣ୍ଡାଙ୍କ ନାମରେ ଥିଲା, ଯାହାର ଶିଙ୍ଗ ଏହାଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଇଞ୍ଚ ଛୋଟ।
ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହି ଆବିଷ୍କାରକୁ କେବଳ ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ନୁହେଁ ବରଂ ଏକ ପରିବେଶଗତ ଚେତାବନୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ଆର୍କଟିକରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପର୍ମାଫ୍ରଷ୍ଟ ତରଳିବା କେବଳ ଜୀବାଶ୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁନାହିଁ ବରଂ ମିଥେନ ଏବଂ କାର୍ବନ ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ ଭଳି ଗ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯାହା ବିଶ୍ୱ ତାପମାତ୍ରାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛି। ଏହା ଅତୀତର ଗୁପ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଏହା ପୃଥିବୀର ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ନୂତନ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି।
